Така на пример муслиманите велат дека Исус бил претпоследниот пророк на Аллах, но дека тој го навестил доаѓањето на Духот на вистината (Утешителот, Светиот Дух) за кој веруваат дека е уствари Мухамед. И секако тој го има последниот и веродостоен збор за тоа што треба да веруваме за Бог, за нас и како треба богоугодно да живееме. Претходните Божји објави (евангелијата, старозаветните книги) биле мистериозно „изменети“ и затоа се неверодостојни и затоа треба Куранот да го слушаме.
Истиот „мост“ го прават и бахаистите кои тврдат дека Божјиот дух се објавил преку Исус, па потоа преку Мухамед, но сето тоа биле млади и половични објави од Бог, бидејќи човештвото било во една незрела фаза од својот развој, па затоа најпосле современо се објавил преку Бахаула кој секако го има последниот збор.
Овде не би ја дискутирал нивната вера, но ќе покажам дека Библијата е јасна по ова прашање дека Божјите пророци завршуваат со Исус и во Библијата нема најава за нови „пророци“.

Дали Исус најавил други пророци?

Исус пред да биде распнат го најавил доаѓањето на Светиот Дух врз христијаните: “а Утешителот, Светиот Дух, Кого Татко Ми ќе Го испрати во Мое име, ќе ве научи сè и ќе ве потсети на сè што ви реков.” (Исус, ев. Јован 14:26, Библијата). Дали е можно ова да се однесува на Мухамед или на некој друг подоцнежен пророк? Секако дека не. Исус им рекол дека Светиот Дух ќе дојде не по многу денови (Дела 1:4-5), а дека не се тоа симболични „денови“ е јасно од контекстот каде што Исус им вели на апостолите да не се оддалечуваат од Ерусалим додека не дојде тој. Апостолите чекаат десетина дена и Светиот Дух се симнува во облик на огнени јазици и сите тие почнуваат да зборуваат на различни јазици за големите Божји дела.

Понатаму Исус јасно вели дека Божјите пророци завршуваат со Јован Крстителот: „Законот и Пророците беа до Јован. Оттогаш се проповеда Евангелието за Божјото Царство” (ев. Лука 16:16, Библијата)

Исто така Исус во една илустрација јасно кажал дека Бог прво ги праќал пророците да го опоменуваат Израел и НАЈПОСЛЕ го пратил Својот Син Исус.
„Чујте друга приказна! Беше еден домаќин, кој насади лозје, го загради со плет, и ископа во него точило; изгради чуварница и им го даде под наем на земјоделците, и си отиде. А кога наближи времето на плодовите, ги испрати своите слуги при земјоделците, за да ги приберат неговите плодови. И земјоделците ги фатија неговите слуги: едниот го биеја, другиот го убија, а другиот го каменуваа. Пак испрати други слуги, повеќе од првите, но и со нив направија исто. НАЈПОСЛЕ го испрати при нив својот син, велејќи: „Ќе се засрамат од мојот син!” Но земјоделците, кога го видоа синот, си рекоа меѓу себе: „Овој е наследникот! Ајде да го убиеме и да го присвоиме неговото наследство!” И го фатија, го исфрлија надвор од лозјето и го убија. Кога ќе дојде господарот на лозјето, што ќе им направи на тие земјоделци?”“ (Исус Христос, ев. Матеј 21:33-40, Библијата)

Во продолжение Исус објаснува дека лозјето е Божјото Царство, што значи дека во таа илустрација слугите се пророците што Бог ги праќал да го опоменуваат Израел, а синот е Исус. Забележи го зборот „Најпосле“. Значи Бог прво праќал пророци, а потоа НАЈПОСЛЕ го пратил Својот Син. И толку. Завршува приказната. Од ова автоматски следи дека после Својот Син Бог не праќал други пророци, туку Синот им го пратил како последна опомена.

Дури и пророкот Даниел пред нашата ера пророкувал дека Исус ќе им стави печат на привиденијата (пророштвата) и пророците.
„Седумдесет седмици им се одредени на твојот народ и на Твојот Свет град, за да се доврши престапот, за да му се стави печат на гревот, за да се покрие беззаконието, за да се воведе вечна праведност, за да им се стави ПЕЧАТ на привидот и на пророците, за да се помази Светиот над светите.“ (Даниел 9:24, Библијата)
А дека ова се однесува на Исус, се гледа од продолжението каде се „Светиот над светите“ се ословува со Кнезот Помазаник. Помазаник македонски превод на еврејското Месија. Следниот стих вели дека Помазаникот ќе биде погубен, но не за себе, а дека Ерусалим и храмот ќе бидат разурнати. Токму тоа се случи со Исус и Ерусалим и храмот.

Заклучок: Многу религии и верски организации можат да се повикуваат дека се поврзани со Исус и Библијата, дека се дел од Божјиот ланец на пророци. Но Библијата не го вели тоа и не остава простор за дополнителни пророци после Исус. Од друга страна, Библијата јасно вели дека ќе се појават лажни пророци и лажни „христоси“ кои ќе тврдат дека доаѓаат во Божјо име и ќе заблудат мнозина. Библијата одлично го предвидела и тоа.

2. Не само што не постојат рани ракописи од ова „евангелие“, туку и никој од раните христијански писатели (се до 16ти век) ништо не спомнал за него, ниту позитивно, ниту негативно, ниту неутрално. Како да не постоело.

3. Спрема Левитскиот закон (Левит 25:10, Библијата), секоја педесета година е јубилејна година за евреите. Во 1300 година, папата Бонифициј 8ми вовел декрет дека јубилејната година треба да се прославува на секоја 100-та година, наместо на секоја 50-та. Следниот папа, Клемент 6ти, повторно вратил по старо и така јубилејната година се прославила во 1350 година. Во целата христијанска историја, само овие 50 години (од 1300 до 1350 година) постоел тој декрет за јубилејната година да се прославува на секоја 100-та година.
Авторот на книгата „Евангелие по Барнаба“ во 82-то поглавје напишал дека јубилејната година сега се слави на секоја 100-та година (види последниот пасус од поглавјето). Тоа е прилично добар аргумент дека авторот живеел и ја пишувал својата книга во периодот од 1300-1350 година.

4. Во 178-то поглавје од „евангелието по Барнаба“ авторот напишал дека постојат 9 неба. Ова е исто како и во книгата „Божествена комедија“ од Данте Алигери кој живеел баш во тој период 14ти век. Данте бил познат поет, а „Божествена комедија“ била исто познато дело и најверојатно му извршило влијание на авторот на „евангелието по Барнаба“ за и тој да пише дека постојат 9 неба.

Муслиманите за да покажат дека ова евангелие датира од 1ви век, велат дека Иринеј (епископ Лионски од 2ти век) го цитирал ова евангелие. Ова е невистина, бидејќи Иринеј никаде не спомнува некакво “евангелие по Барнаба”. Намерно или ненамерно, оној што првично ја изнесол оваа теза се збркал со “Посланието на Барнаба” поистоветувајќи го со муслиманското “евангелие по Барнаба”. Иринеј и сите останати ранохристијански писатели го спомнуваат документот “Посланието на Барнаба”, а не “евангелието на Барнаба”. Посланието по Барнаба е сосема друг историски документ. Во него нема ништо исламско и тој целосно се согласува со останатите евангелија и целиот Нов Завет. Во тоа послание на пример јасно е опишана божественоста на Исус и јасно е пишано дека Исус бил распнат и воскреснал – нешто со што ниту еден муслиман нема да се согласи. Еве ви го и он-лајн посланието на Барнаба.
Меѓу другото таму можете да го прочитате и следново:

“The prophets, having obtained grace from Him, prophesied concerning Him. And He (since it behoved Him to appear in flesh), that He might abolish death, and reveal the resurrection from the dead, endured [what and as He did], in order that He might fulfill the promise made unto the fathers”.

Значи покрај тоа што овде се вели дека Исус умрел и воскреснал од мртвите, се вели и дека за ова пророкувале пророците пред Него.

 

1. Доколку Барнаба бил навистина писателот на ова „евангелие“, тогаш тој, како едуциран евреин, би знаел дека зборот (Христос) е грчки превод на еврејскиот збор (Месија). И двата го имаат истото значење – Помазаник. Но писателот на ова „евангелие“ не го знаел тоа. Во самиот вовед во евангелието пишува:

Но потоа писателот на оваа книга, во 42-то поглавје, јасно пишува дека Исус одрекол дека е Месијата (Христос).
Како може Исус да е Христос, а да одрекува дека е Месијата кога двата збора значат исто? Ова е можно само доколку книгата е пишувана од некој неевреин, а евреинот Барнаба.

2. Во 3-то поглавје од оваа книга пишува дека и Ирод и Пилат владееле во времето кога се родил Исус. Ова е историски неточно, бидејќи Ирод владеел над Јудеја од 37г. пне. до 4г. пне. (кога починал)^[2], а Пилат од 26та до 36та година од нашата ера.^[3] Вистинскиот Барнаба живеел во времето на Пилат, па како би можел да направи ваква грешка и да мисли да не знае дека познатиот цар Ирод Велики умрел пред повеќе од 30 години?

3. Во 20-то и 21-то поглавјe од оваа книга се зборува за отпловувањето на Исус до Назарет каде што бил поздравен од страна на морнарите од тој град. Потоа тој заминува од Назарет и оди во Капернаум.

Исус отишол во Галилејското Море и откако се смести во бродот, запловил кон својот град Назарет. … Откако пристигна во градот Назарет, морнарите раширија низ градот за сето она што Исус направил … (тогаш) Исус отиде во Капернаум (ев. Барнаба, 20-21).

Постои голема грешка во овој текст. Назарет не бил рибарското село, всушност тој не излегувал на Галилејското море за да би можел Исус со брод да стигне до него. Назарет е околу 14 км од Галилејското море и се наоѓа во ридови на планински венец! Капернаум бил рибарското село каде што Исус пристигнал заедно со учениците, а не Назарет (ев. Јован 6:16-21, Библијата). Назарет и Капернаум биле два града кои Исус често го посетувал со Своите ученици, затоа секој ученик на Исус ги знаел добро овие градови. Сепак, авторот на оваа книга не знаел за оваа едноставна локална географија од тоа време. Тоа е исто како денес некој да тврди дека е од Македонија, а да вели дека Битола излегува на Охридско езеро.

Заклучок: Во оваа книга наречена „Евангелието по Барнаба“ се содржат лингвистички, историски и географски грешки кои не би се очекувале од некој Христов ученик кој живеел во тоа време и на тоа место. Оттука е јасно дека станува збор за подоцнежен фалсификат кој нема допирни точки и основни познавања од Израел во 1-от век.

За повеќе вакви грешки и недоследности кои го издаваат лукавото фалсификување на ова „евангелие“, прочитајте на:
http://www.bible.ca/islam/islam-judas-gospel-of-barnabas.htm
http://answering-islam.org/Green/barnabas.htm

1. https://en.wikipedia.org/wiki/Gospel_of_Barnabas
2. https://en.wikipedia.org/wiki/Herod_the_Great
3. https://en.wikipedia.org/wiki/Pontius_Pilate

Исламските апологети велат:
Во Новиот завет името Мухамед с.а.в.с. се спомнува во Евангелието по Јован 16:7. Таму ги наоѓаме Исусовите зборови упатени на неговите ученици: „ Сепак, Јас ви ја кажувам вистината: подобро е за вас, Јас да си отидам; зашто ако не си отидам, Утешителот (pаrаclеtos на грчки) нема да дојде при вас; ако пак заминам, ќе ви Го испратам “.
Според исламските апологети, тука зборот “утешител“ е погрешно преведен со грчкиот збор “ paracletos“, а всушност на тоа место требало да биде зборот “periclytos“ – кој одговара на арапскиот збор „Ахмед“ или „Мухаммед“.

Ова е христијанскиот одговор:

1. Ова не е точно и претставува игра на зборови. Зборот Paracletos е сосема легитимен збор во коине-грчкиот јазик и значи: Утешител, Советник, Сопатник. Неговото буквално значење е некој што оди паралелно со тебе (за да те утешува, крепи). Зборот е кованица од зборовите “пара” и “клетос”. Тоа “пара” е истото она што се користи и кај зборот “паралелно”, пример: паралелно движење, паралелни насоки, паралелни прави.

2. Понатаму, зборот Paracletos се појавува 3 пати во евангелието по Јован (Јован 14:16, 15:26 и 16:7) и досега се најдени стотици манускрипти од ова евангелие, а не е најден ниту еден манускрипт каде на некое од овие места е погрешно препишан (како исламското: periclytos), а камо ли на сите три места да е направена грешка. Така што овој аргумент едноставно не држи вода.

3. Понатаму, кога Исус го спомнал “Утешителот”, Тој јасно нагласил дека тоа се однесува за Светиот Дух, а не за некаков подоцнежен пророк по име Мухамед:
“а Утешителот, Светиот Дух, Кого Татко Ми ќе Го испрати во Мое име, ќе ве научи сè и ќе ве потсети на сè што ви реков. ” (Исус, ев. Јован 14:26, Библијата)

4. Понатаму, Исус кажал дека Утешителот ќе остане со нас довека, а Мухамед умрел во 632 година.
“И Јас ќе Го молам Мојот Татко, и Тој ќе ви даде друг Утешител, за да биде со вас довека” (Исус, ев. Јован 14:16, Библијата)

5. Понатаму, Исус им кажал на учениците да не се оддалечуваат од Ерусалим и да го чекаат Светиот Дух кој ќе дојде не по многу денови.
“И додека беше заедно со нив, им заповеда да не се оддалечуваат од Ерусалим, туку да го чекаат ветувањето на Таткото, „што го чувте од Мене”: Јован крштаваше во вода, а вие ќе бидете крстени во Светиот Дух, не по многу денови!” ” (Исус, Дела 1:4-5, Библијата)

Што е поверојатно да заклучиме од овој стих: дека учениците чекале десетина дена во Ерусалим и дошол Светиот Дух? Или дека учениците чекале до 570 година (околу 197235 денови !!!) во Ерусалим и го дочекале Мухамед? Ајде размислете разумно и бидете искрени пред себе што е поверојатно да биде „не по многу денови“, десетина дена или околу 197235 денови?

Исламски приговор:
“Ќе им издигнам Пророк од среде нивните браќа, каков што си ти.” (Второзаконие 18:18, Библијата)
Oвде нагласокот е „од среде нивните браќа“. Мојсеј и неговиот народ се ословени како расен ентитет и како такви, нивни браќа се арапите. Исмаил и Исак се браќа и синови на Авраам. Децата на Исак се Евреите, а децата на Исмаил се Арапите – значи тие едните со другите се браќа.

1. Неоснована логика

Тука станува збор за неоснована логика со намера да се заврти водата кон својата воденица, притоа занемарувајќи го културолошкиот и историскиот контекст. На пример, и муслиманите и христијаните веруваат дека сите луѓе поттекнуваат од Адам и Ева, што значи дека според таа логика сите луѓе на планетава се браќа и сестри. Зошто да ги сметаме за браќа оние кои поттекнуваат од децата на Авраам, а не оние од децата на првиот човек Адам т.е. сите луѓе на планетава?

2. На кого се однесува фразата „од среде нивните браќа“?

И покрај интересната логика на муслиманите, Библијата никаде не ги нарекува арапите “браќа на евреите”. Исак и Исмаил биле полу-браќа (Исак е од Сара, Исмаил од Агара), но сепак, дури и да биле од ист татко и иста мајка, тоа нема врска со нивните потомци. Евреите и арапите, во Библијата, никаде, буквално никаде не се нарекувале браќа едни со други.
Кога во Библијата се среќаваат фразите “од среде нивните браќа”, „вашите браќа“, „твоите браќа“ и сл. тоа секогаш се однесува на Израелевите потомци – евреите. Еве на пример тоа јасно се гледа дури и од контекстот на самото пророштво, бидејќи поглавјето започнува вака:

„Свештениците левити – целото Левиево племе – нека немаат дел во наследството со Израел; нека живеат од жртвите палени на Господа и од Неговото наследство. И така, нека немаат наследство меѓу своите браќа: Господ е нивно наследство, како што и им рече.“ (Второзаконие 18:1-2)

Израелците (Евреите) се состојат од 12 племиња (од синовите на Јаков). Свештениците поттекнуваат од Левитското племе и овде Бог вели тие да немаат наследство меѓу своите браќа (евреите од другите племиња) и живеат од нивните жртвени приноси. Исто така 15-от стих (само 3 стиха пред пророштвото), Бог вели:
„Господ, твојот Бог, ќе ти издигне од твојата средина, од твоите браќа, Пророк, каков што сум јас: Слушајте го Него!“ (Второзаконие 18:15)
Овде е нагласено дека пророкот ќе биде од нивната средина, а не од некоја соседна земја.

Еве и друг пример:
“Господ му рече на Мојсеја: Соопшти им на Израелевите синови и речи им …. Нив можете да им ги предавате во наследство на вашите деца, за да ги наследат за секогаш во сопственост. Кон нив можете да постапувате како кон робови. Но кон своите браќа, Израелевите синови, никој не смее да господари со жестокост.” (Левит 25:1,2,46, Библијата)
Забележете дека во овој цитат Господ преку Мојсеј им упатува заповед на Израелевите синови, и нивните браќа исто така ги нарекува Израелеви синови (а не Исмаилови синови!).

 

Исламски приговор:
Пророштвото вели дека пророкот ќе биде како Мојсеј бидејќи вели: „каков што си ти“. Мојсеј и Мухамед се многу послични отколку Мојсеј и Исус:
1. Мојсеј и Мухамед биле родени на нормален начин. Исус не.
2. Мојсеј и Мухамед биле обични луѓе, а Исус според вас бил Бог.
3. Мојсеј и Мухамед имале мајка и татко, Исус немал татко.
4. Мојсеј и Мухамед биле женети и имале деца, Исус не.
5. Мојсеј и Мухамед умреле од природна смрт, Исус според вас бил распнат.
6. Мојсеј и Мухамед почиваат во земја, а според вас Исус воскреснал.

Повторно вон-контекстуално толкување на зборовите „каков што си ти“. Прво, Мојсеј и Мухамед воопшто не се слични. Навистина Мојсеј бил женет исто како и Мухамед, но за разлика од него имал една, а не многу жени, меѓу кои и малолетно девојче (Аиша). Едниот е скромен и ги контролира своите страсти, а другиот не. Исто така зборовите „каков што си ти“ не се однесуваат на тоа какви роднини и колку деца имале Мојсеј и пророкот. Овие сличности се на работ на хуморот. Доколку го прочитате Петокнижието (5те Мојсееви книги), ќе видите дека централна тема е Божјото избавување на Израелците од ропството во Египет, до ветената земја и тоа под водството на Мојсеј кој зборувал лице во лице со Бог и направил моќни чуда за да ја оствари оваа мисија. Мухамед од друга страна, никого не ослободил, напротив завладеал и воспоставил царство. Едниот е ослободител, другиот освојувач и владетел.
Исус Христос е новиот Мојсеј заради тоа што ГО ОСЛОБОДИ ЧОВЕШТВОТО ОД РОПСТВОТО НА ГРЕВОТ. Со тоа што Исус умре на крстот, го ослободи човекот од ропството на гревот.

Петокнижието завршува со една сумаризација на личноста и делото на Мојсеј. И за чудо, таму не пишува дека Мојсеј бил успешно женет и имал или немал деца, туку вели:

„И не се појави веќе таков пророк во Израел^[1], како Мојсеј, кого Господ го познаваше лице в лице, на кого Господ го беше испратил да ги изврши во египетската земја сите тие знаци и чуда над фараонот, над сите слуги негови и над цела земја негова. Чудесни се и големи тие делата што Мојсеј ги изврши со моќна рака пред очите на целиот Израел“ (Второзаконие 34:10-12)

Еве во кои работи треба да бараме сличност меѓу Мојсеј и идниот Пророк што требало да дојде:

1. Мојсеј и Исус го познавале Господ лице в лице. Мухамед, според Куранот, комуницирал со ангелот Џибраил.
2. Мојсел правел моќни чуда јавно пред народот. Исус исто така. Мухамед не правел чуда.
3. Мојсеј ги лечел луѓето. Исус исто така. Мухамед никого не излекувал.
4. Мојсеј им дал на луѓето леб од небото, Исус исто така. Мухамед не.
5. Мојсеј имал власт над ветровите и водите, Исус исто така. Мухамед не.
6. Мојсеј направил чудо со истекување на жива вода, Исус за себе рекол дека е живата вода.
7. Мојсеј е чудесно избавен и засолнет во Египет. Исус исто така е чудесно избавен и засолнет во Египет.
8. Мојсеј ги избавил евреите од Египетското росптво, Исус од Сатанското ропство на гревот.
9. И Мојсеј и Исус се Израелци. Мухамед е араб.
10. Името на Мојсеј значи Избавен, Името Исус – Спасител. Избавител, Спасител, тука се некаде. Името на Мухамед значи „Славен, пофален“.
11. Мојсеј постеше 40 дена на планината Синај, Христос постеше 40 дена во пустината. Мухамед не.
12. Мојсеевото лице светеше кога слезе од Гората (планината), Исусовото лице светеше по Гората на Преображението. Лицето на Мухамед не му светело.
13. Мојсеј воспостави завет на Бог со луѓето. Исус исто воспостави завет на Бога со луѓето. Мухамед не воспоставил завет. Воспостувањето на Мојсеевиот завет е една од главните теми во Петокнижието. Новиот завет се нарекува „нов завет“ баш заради Исусовиот нов завет кој го склучил со верниците
14. Двајцата беа посредници на заветот. Мојсеј на стариот, Исус на новиот завет. Мухамед не бил посредник на завет.
15. Двајцата беа законодавци. Мојсеј ја даде Тората, Исус го даде новозаветниот закон.
16. Мојсеј постави 70 владетели над Израел, Исус постави 70 ученици да ги поучуваат народите. Мухамед не.
18. Мојсеј испрати 12 шпиони за да ја освои Ветената Земја, Исус испрати 12 Апостоли за да ја освојат Земјата. Мухамед не.
19. Мојсеј ги спаси своите следбеници покорувајќи го морето и ветрот. (Излез 14:21) Исус исто така ги спаси Своите следбеници покорувајќи ги морето и ветрот. (Марко 4:41) Мухамед не направил такво нешто, ниту слично такво чудо.
20. Мојсеј подигна дрво со змија за да ги излекува луѓето, Исус САМИОТ беше подигнат на дрво на крстот како духовно лекување на луѓето. Мухамед не.
21. Мојсеј ја претвори водата во крв, Исус ја претвори водата во вино
22. Четири века Израелците беа во ропство пред Мојсеј. Четири века беше молкот од последниот старозаветен пророк до Христа.
23. Мојсеј ја отфрлил власта на овој свет (да стане следниот фараон), Исус отфрли да стане цар. Мухамед ја прифатил овоземната власт и станал главен војсководец во Арабија.
24. Мојсеј ја воспостави Пасхата. Исус СТАНА новата Пасха. Мухамед не.

1. Овде не се вели дека во Израел нема да се појави веќе таков пророк како Мојсеј, туку само дека до тогаш, веројатно до моментот кога е пишувана и завршена книгата Второзаконие, не се појавил пророк како Мојсеј.