Бог – Христијанска апологетика

Научни аргументи за Божјото постоење

evangelos — Sat, 05 Nov 2016 17:13:15 +0000

Не можете Бог да го ставите во епрувета и да го докажете Неговото постоење. Ниту пак можете да направите вакум во епрувета и од тоа да заклучите дека Бог не постои. Бог, ако постои, е духовно битие и не е ограничен од материјалниот простор. Но сепак Божјото постоење може да се докажува преку отисокот кој го има оставено во Неговите созданија. Имено, како што интелигентниот дизајн на часовникот говори за постоење на часовничар, книгата за постоење на писател, така и интелигентниот дизајн во природата индиректно го докажува постоењето на Бог.

1. Илустрации за вовед
2. Дали животот можел да настане случајно?
- 2.1 ДНК – случајно настаната или плански создадена?
- 2.2. Ензимите – случајно настанати или плански создадени?
3. Плански создадена планета
4. Природните константи прецизно нагодени во наша полза

1. Илустрации за вовед

Ако се шетате по плажа и видите школки подредени во форма на срце и внатре 3 букви, вие нема да заклучите дека морските бранови случајно ги подредиле така, туку дека тоа го направил некој човек или заљубен пар. Иако станува збор само за 3 букви и едно срце околу нив, вашиот разум гласно вели дека зад тоа дело стои интелигенција, живо битие. Човековата ДНК се состои од 3.2 МИЛИЈАРДИ букви и сепак некој за тоа дело вели дека стои случајноста. Тоа е разумна и логичка недоследност.

Дали кога слушате некоја музичка композиција од Бетовен претпоставувате дека истата е последица на група мајмуни кои со врзани очи лупале по некое пијано? Дали е можно со експлозија во некоја печатница да настане енциклопедија полна со информации, зборови, слики, равенки, графици итн? Кој од нас верува дека ако еден форматиран хард диск го приклучите на напојување, во него електроните спонтано ќе создадат оперативен систем и апликативни програми со кои потоа ќе можете да гледате филмови, слушате музика, едитирате слики, да сурфате на интернет итн?
Каде и да видиме интелигенција или некој комплексен ред, дизајн, особено во аспект на јазикот и комуникацијата, секогаш подразбираме Интелигенција зад тоа, а не случајност.

Кога научниците трагаат по вонземски живот далеку во вселената, тие всушност трагаат по некаква низа од електромагнетни сигнали подредени по некој интелигентен редослед затоа што се свесни дека сложените информации не настануваат случајно, туку истите мораат да бидат генерирани од некакво интелигентно битие.

Кога го пратија Војаџер 2 надвор од Сончевиот систем научниците во него ставија златни дискови со видео и аудио информации од Земјата (слики од човекот и животните, звуци од дожд, бебе како плаче, поздрави на повеќе јазици итн). Научниците ги пратија овие дискови со цел да им покажат на евентуалните вонземјани дека на Земјата постои живот и каков е тој.^[1] Овие информациони дискови би немале никаква смисла доколку вонземјаните заклучат дека милионите години случајно ги направиле овие комплексните информации во дисковите. Овие научници биле убедени дека зад информацијата стои интелигенција, зад златните дискови – интелигентен и плански креатор.
Во наредните точки ќе покажеме дека животот, нашата планета и целиот Универзум содржат далеку покомплексни информации, ред и дизајн и согласно здраворазумната логика тие не би можеле случајно да настанат, туку се плански и интелигентни творби од некое супер-интелигентно битие – кое ние христијаните го нарекуваме Бог.

2. Дали животот можел да настане случајно?

2.1. ДНК – случајно настаната или плански создадена?

Пред откривањето на ДНК и геномот, многу научници веруваа дека животот е нешто толку просто што може само од себе да настане, како жабји полноглавци од кал во некоја бара или црви од расипано месо или умрена мачка. Но со откривањето на ДНК и геномот, се виде дека животот, дури и набљудуван само од материјалистичка перспектива, не е само материја и енергија, туку пред се е интелигенто програмирана ИНФОРМАЦИЈА. ДНК е молекул што го содржи секоја жива клетка. Во ДНК молекулата се содржи дигитален програмски код кој како оперативен компјутерски систем е одговорен за образување, раст, развој, одржување и репарација на целото тело.
Информациите што ги содржат ДНК молекулите на 46-те хромозоми кај човекот (3.2 милијарди букви) се еквивалентни на една библиотека од 5800 книги. Ако овие 3.2 милијарди букви ги напишете како една непрекината реченица, таа ќе се протега од северниот пол до екваторот. (1 буква = 3мм)

Ако некој дактилограф, кој просечно куца по 300 букви во минута, се нафати да ја напише оваа реченица куцајќи по 8 часа дневно (без паузи) и 220 работни денови годишно, ќе му бидат потребни 95 години за да ја искуца целата оваа огромна реченица одговорна за секој детал од вашето тело. Што вели вашиот разум? Случајно или создадено?
За неверојатноста на самонастанување дури и на најмалиот познат геном можете да прочитате на следниов линк.

2.2 Ензимите – случајно настанати или плански создадени?

Ензимите се високо комплексни протеински структури кои дејствуваат како органски катализатори кои ги активираат или забрзуваат биохемиските реакции во телото. Во човечкото тело досега се пронајдени околу 2700 ензими, кои комбинирани со коензимите (витамини, минерали) формираат околу 100.000 различни хемикалии кои ни помагаат да гледаме, слушаме, чувствуваме, да ја дигестираме храната, да размислуваме, да ги уништиме вирусите итн. Типичен ензим се состои од синџир од 250-1000 амино киселини, наредени како бисери на ланче по точно одреден и уникатен редослед. Доколку овој редослед се измени, ензинот нема да си ја врши работата. Веројатноста т.е. неверојатноста за спонтатно настанување на само 36 ензими (секој од нив составен од само 200 аминокиселини) е:

За повеќе, кликнете на следниов линк.

3. Плански создадена планета

Доколку се шетате во шума и наидете на дрва налегнати во вид на шатор и обложени со кал и слама, можеби еден од милион луѓе ќе се двоуми дали тоа некој плански го изградил или пак тие така случајно се наредиле, но доколку наидете на куќа со софистицирана градба, со добро дизајнирана изолација, клима уред, осветлување, електрична и водоводна инсталација, ограда, безбедносен систем и сл. секој разумен човек ќе заклучи дека таа куќа не настанала случајно, туку плански била изградена од некој инжинер.

Слично е и со планетата Земја. Во наредниве неколку точки ќе видиме какви се строги услови и параметри исполнува Земјата со цел да подржува живот како доказ дека таа била создадена од некое интелигентно битие т.е. Бог.

3.1 Погоден почеток на Универзумот

Еминентниот физичар на 21-от век Стивен Хокинг во неговото познато дело „Кратка историја на времето“ има напишано:

„Ако брзината на експанзија една секунда по големата експлозија (Big Bang) би била помала за само сто илјади милиони милионити дел, Универзумот би колапсирал пред да ја достигне денешната големина.“^[2]

Оваа критична осетливост на Биг Бенг е нула со 17 децимални места! За илустрација замислете дека сте облекле џемпер со дебелина од 1см. Е сега замислете дека се случува некоја експлозија на далечина од илјада милијарди километри (6500 пати подалеку од Сонцето) и таа е толку прецизно наштимана што експлозијата достигнува до вашиот џемпер, но не ја допира вашата кожа.
Понатаму, разгледувајќи и други прецизно поставени параметри во Универзумот, Хокинг заклучува:

„Тешко е да се објасни зошто Универзумот започнал токму на ваков начин, освен како дело на Бог кој плански создал суштества како нас.“^[3]

Хокинг подоцна се изјаснува како атеист, но тоа не ги порекнува фактите кои тој претходно ги анализирал, туку само неговите толкувања на тие и други факти.

Британскиот математичар и физичар и професор по математика на Универзитетот во Оксфорд – Роџер Пенроуз, кој заедно со Стивен Хокинг работел на развивањето на нашето денешно разбирање на црните дупки, ја пресметал веројатноста од Големата експлозија (Big Bang) да настане нашата средена вселена, наспроти веројатноста да настане хаотична вселена. Резултатот бил: 1 од 10 на степен 10 на степен 123.^[5]

Колку е мала оваа веројатност? Роџер објаснува дека ако после децималната запирка ставите онолку нули колку што има атоми во Универзумот и тоа ќе биде малку, бидејќи бројот е многу помал и од тоа.

3.2 Погодна галаксија
Само спиралните галаксии, каква што е нашата, можат да поседуваат услови за живот. А такви галаксии во вселената има само 5%. Преостанатите 95% од галаксиите се или елиптични или со неправилен облик. Кај елиптичните галаксии, образувањето на ѕвездите завршува уште пред да се образуваат доволни количества од потешките хемиски елементи во меѓуѕвездениот простор. А за да има услови за живот, неопходно е збогатено присуство на овие елементи. Проблемот, пак, со галаксиите со неправилен облик е во тоа што кај нив постојат активни јадра од хемиски елементи, кои со своето нуклеарно зрачење го уништуваат животот.

3.3 Погодна локација во галаксијата
Ова се нарекува галактичка хабитабилна зона. Во центарот на нашата галаксија постојат црни дупки и експлозии на ѕвезди (супер нови) на околу 50тина години. Тоа предивикува силно радиоактивно зрачење кое би било непогодно за живот на Земјата.

3.4 Погодна одалеченост од ѕвездата домаќин (Сонцето)

Хабитабилна зона е онаа оддалеченост од ѕвездата во која зона не е ни премногу жешко, ни премногу ладно и овозможува присуство на живот. Всушност тоа е зона која подржува вода во течна состојба, а со тоа и органски живот. Доколку сакаме храната да не ни се расипе т.е. да не се развијат бактерии и вируси во неа, ние ја смрзнвуаме во фрижидер, затоа што кога водата е во тврда агрегатна состојба микроорганизмите не можат да се разможуваат, а на уште пониски температури тие се уништуваат. Исто така ако сакаме да ја дезинфицираме храната т.е. да ги уништиме микроорганизми во неа, ние ја загреваме на повисоки температури (100-150 степени). Овие секојдневни пракси ни покажуваат дека животот практично функционира во многу тесен температурен спектар во граници од околу 0-100 степени каде што водата е во течна состојба.
За споредба дневната температура на Марс достигнува 427 степени, а ноќната -173.^[9] Нептун варира од -200 до -218 степени. Постојат и планети каде дневната температура е околу 1000 степени. Најжешката откриена планета има дневна температура од 2200 степени.^[9]
Оптималната оддалеченост од ѕвездата домаќин гарантира добра топлина, но не гарантира и заштита од силното зрачење или ѕвездениот ветар од електрони, протони, алфа честички кои се движат со бризини од стотици километри во секунда и се смртоносни за нас.

3.5 Штитовите на Земјата

Атмосферата нè штити од метеори и зрачење. Кога не би постоела атмосферата, покрај тоа што не би можеле да дишиме и би биле изложени на штетни UV зрази, Земјата би била секојдневно бомбардирана од метеори и би изгледала како задната страна на Месечината.
Магнетното поле и Ван Аленовите појаси нè штитат од големото зрачење на Сончевиот ветар. Сончевиот ветар се состои од високо наелектризирани честички (електрони, протони, алфа четстички) кои прават штета слично како и нуклеарното зрачење. Кога би немала Земјата магнетно поле, не само што би биле постојано изложени на ова зрачење, туку веројатно и поголемиот дел од атмосферата би бил „издуван“ од Сончевиот ветар. На сликата можеме да видиме како магнетното поле прави да Сончевиот ветар ја заобиколи нашата планета. Дел од ова зрачење се слева на половите каде што завршуваат магнетните силови линии и тоа ги предизвикува убавите Аурора Бореалис и Аурора Австралис.
Озонската обвивка е „кремата за сончање“ на планетата Земја. Кога целиот озонски слој би се спуштил на површината на Земјата, под нормален атмосферски притисок и 0°C, неговата дебелина би била само 3 милиметри. Тоа делува малку, но е доволнo за воопшто да не ги пропушти штетните UV зраци од Сонцето (UV-C), а од помалку штетните UV-B пропушта само 5% кои пак во умерена доза ни требаат за креирање на витамин Д.^[7] Според пресметките на NASA^[12], доколку не преземевме мерки против CFC гасовите, до 2065 г. целата озонска обвивка ќе се намалеше за две третини или од 3мм на 1мм според горната симулација. Намалувањето на овие „2 милиметри озон“ би значело: Сончеви изгореници за само 5 минути Генетски мутации зголемени за 6 ипол пати Рапидно зголемување на канцер на кожа Појава на катаракта и други очни болести Нарушување на имуниот систем. Ваквото зрачење не би ги поштедило ни животните и растенијата. Неверојатно како една толку релативно тенка обвивка не штити од толку неубави работи.
Невидливот „Стар Трек“ штит – откриен е во 2014 година од група научници од Универзитетот во Колорадо^[8]. Овој штит не штити од ултрарелативистички електрони-убијци кои се движат кон Земјата со брзини блиски до брзината на светлината. Штитот се наоѓа на висина околу 11,600км помеѓу двата Ван Аленови појаси и се шири и стеснува во зависност од зрачењето што доаѓа кон Земјата. Тој е практично невидлив, а е забележан преку Ван Аленовите проби испратени од НАСА при што е забележано како електроните-убијци се одбиваат како од стакло од невидлива површина.

4. Природните константи прецизно нагодени во наша полза

4.1 Космолошката константна

Космолошката константа е воведена од Алберт Ајнштајн и ја претставува густината на енергијата во вакумот или позната како Dark Energy. Таа глобално делува на оддалечувањето на галаксиите. Нејзината вредност е околу Λ = 2.036 × 10⁻³⁵

Физичарот Стивен Вајнберг (нобеловец), иако не е верник (заради предрасуди кон организираните религии), сепак бил зачуден колку оваа константа е добро нагодена во наша полза. Тој вика дека таа можела да има било каква вредност, и позитивна и негативна, а според основните принципи би се очекувало да биде многу голема, но за наша среќа, не е. Еве и директен цитат:

„Ако е голема и позитивна, космичката константа ќе делува како одбивна сила која ќе се зголемува со растојанието. Таквата сила во раниот универзум би ја спречила материјата да се состави, а тоа е процес којшто е првиот чекор во формирањето на галаксиите, ѕвездите, планетите, луѓето. Ако е голема и негативна, таа би делувала како привлечна сила што се зголемува со растојанието, сила која речиси моментално би го свртела назад ширењето на Универзумот и би предизвикала да колапсира. Астрономските набљудувања покажуваат дека таа е многу мала, многу помала од што се очекува од основните принципи.^[4]“

4.2 Силната нуклеарна сила

Силната нуклеарна сила ги држи протоните и неутроните заедно во јадрото на атомите. Професорот по физика на универзитетот во Оклахома – д-р Мајкл Страус (Dr. Michael Strauss) кој води неколку истражувања во CERN (најголемата лабораторија за елементарни честички во светот), го вели следново:
„Ако силната нуклеарна сила беше само 5% послаба, тогаш само водородот ќе можеше да биде стабилен и периодниот систем ќе се состоеше само од водород. Ако пак беше само 2% посилна, протоните и неутроните ќе се врзуваа многу почесто и полесно и ќе образуваа многу тешки метали. Исто така во тој случај водородот би бил редок елемент, а тој претставува горивото на ѕвездите.“ ^[6]
Во првиот случај хемијата ќе беше најлесен предмет, но џабе, ќе немаше хемичари да ја учат. Во вториот случaј ќе имавме ладна и темна вселена со разлетани камења наоколу.

4.3 Резонантното ниво на јаглеродот

Целиот органски живот каков што го познаваме зависи од јаглеродот. Тој е градбениот атом на сите амино киселини, од кои се составени протеините, ензимите, ДНК молекулата, целиот органски свет.
Сепак ако не беа низа „коинциденции“, денес немаше да има јаглерод. Јаглеродот се создава во ѕвездите преку ткн. „Троен алфа процес“. Два хелиумови атоми се спојуваат преку јадрена фузија и настанува берилиум. Берилиумот е нестабилен атом и се распаѓа за 3 × 10^-16 секунди. За ова време потребно е нов атом на хелиум да фузира со берилиумот за да се создаде јаглерод.
Според професорот по физика Д-р Мајкл Страус, доколку берилиумот се распаѓа побрзо, нема да има време за новата реакција. Доколку се распаѓа поспоро, фузијата на потешките елементи би предизвикало ѕвездена експлозија и невозможност за создавање на потешки елементи неопходни за живот.
Исто така енергетското ниво на берилиумот и хелиумот (⁸Be + ⁴He) е 7.3 MeV над енергетското ниво на стабилниот јаглерод, а за да оваа фузија воопшто биде возможна мора јаглеродот да постои во енергетски возбудена состојба малку над тоа ниво (7.3367 MeV). Долго време не се знаеше за ваква состобја на јаглеродот и британски астроном Фред Хојл во 1954 ја предвиди оваа состојба на јаглеродот. Три години подоцна група научници докажа дека јаглеродот може да постои во оваа возбудена енергетска состојба и тоа баш како што предвиде Хојл на 7.656 MeV.^[10] Оваа енергетска „речиси идентичност“ се нарекува резонантно ниво на јаглеродот, а разликата од 0.3 MeV се надоместува со кинетичката енергија на хелиумот и берилиумот во јадрото на ѕвездите (од типот црвен џин) каде температурата е oд редот 10⁸ степени.

Професорот по астрономија и историја на наука на универзитетот на Харвард, Д-р Овен Гингерич (Owen Gingerich), рекол: Ако резонантното ниво на јаглерод беше за 4% пониско, Јаглеродот немаше да се формира. А ако пак беше за 0.5% повисоко, тогаш речиси целиот јаглерод би преминал во кислород. Без ова изобилство на јаглеродот, ниту ти, ниту јас, не ќе бевме денес тука.^[11]

Продолжува…

1. Voyager Golden Record
2. Стивен Хокинг, Кратка историја на времето, 8мо поглавје, стр. 134
3. Стивен Хокинг, Кратка историја на времето, 8мо поглавје, стр. 140
4. Steven Weinberg, “A Designer Universe?”, page 237
5. The Emperor’s New Mind by Roger Penrose, p. 440. Еве и директен линк од предавање каде Роџер го вели тоа.
6. “Scientific Evidence for the Existence of God” By Michael G. Strauss Ph.D.
7. http://www.theozonehole.com/ozonelayer.htm
8. Star Trek-like invisible shield found thousands of miles above Earth. Еве и линк од научната студија.
9. How hot is Mercury? и Hottest planet ever discovered
10. http://journals.aps.org/pr/abstract/10.1103/PhysRev.107.508
11. “Is There a Role for Natural Theology Today?”, Dr. Owen Gingerich
12. https://www.nasa.gov/topics/earth/features/world_avoided.html

Ако Бог постои, зошто допушта зло и страдање?

evangelos — Wed, 31 Aug 2016 18:52:27 +0000

Доколку сакате да погледнете 10мин видео со одличен одговор на ова прашање од теологот Филип Иванов, кликнете на следниов YouTube линк.

Зошто има толку болка на светов? Зошто умре мама? Зошто има земјотреси? Поплави? Зошто ракот не ги промашува ни децата? Зошто војни, тероризам? Реални ли се вестиве? Што се случува со светов? Каде е Бог во сето ова? Сериозно, каде е Бог и зошто молчи?!!

Тешко му на оној кој на своја кожа го осетил трнот на горниве прашања. Речиси и нема човек кој не си ги поставил овие прашања. Но една е нивната интонација кога дознаваме за некоја трагедија од медиумите, а друга е кога таа трагедија ги поткачува нашите соседи, нашето семејство или пак нас самите. Тогаш се подигаат насолзените очи кон небото и со огнен поглед му упатуваат прашање на Бог: ЗОШТО?!! Доколку поминуваш низ некое моментално страдање или трагедија, знај дека соочувствувам со тебе бидејќи горното прашање ми беше поставено на еден интерент форум во 2007 во периодот кога примав хемотерапии и се лечев од рак. Првичната верзија на овој текст ја пишував без коса, без веѓи, со намалени крвни вредности, со брунила во десната рака и Библија во левата.

1. Заклучокот не е каузално доследен.
Што значи ова? Ова значи дека доколку околу нас постои зло и страдање, од тоа не мора да следи заклучокот дека Бог не постои. Тоа што ние во моментот можеби не ја знаеме причината зошто Бог допушта зло и не интервенира веднаш, тоа не значи дека треба да избрзуваме со заклучок и од нашето незнаење да тврдиме дека Бог не постои. Тогаш би биле слични како примитивните антички пагани кои не знаејќи која е причината за громот си измислувале бог на грмотевиците за да им ја пополни празнината во знаењето. На сличен начин некој може и немањето одговор на ова и слични прашања да го пополни со атеизам и да рече „е тоа е така затоа што нема Бог“. Значи како што има „богови“ кои пополнувале празнини во знаењето (God of gaps), така има и атеисти кои ги пополнуваат дупките во знаењето со атеизам (Atheism of gaps). Ни едното ни другото не е добро. Ние треба да извлекуваме заклучоци од тоа што го знаеме, од откриените факти за реалноста, а не од она што не го знаеме, од непознатото или од прашалниците.

2. Не знам

Да, добро прочитавте. И „Не знам“ е одговор. Понекогаш најискрен. Можеш да имаш два доктората по теологија и два доктората по филозофија и пак да не ја знаеш причината зошто некому му се случило нешто. Зошто? Затоа што ние не сме Бог. Затоа што ги немаме сите одговори. Ни одблиску ги немаме. Ако сакаме да бидеме реални и објективни, мора понизно да ја прифатиме реалноста дека не знаеме сè и не можеме да знаеме сè.

3. Ако нема Бог – нема ни зло

Точно така. Ако нема Бог и ако целиот овој свет е само една случајна организација на материјата, тогаш термините како „зло“, „добро“ и „морал“ се само една фиктивна, имагинарна категорија, општествена креација на хомосапиенсот. Ако не постои Бог, тогаш смртта и убиството се само дел од природната селекција, дел од животинскиот синџир, борба за опстанок на својот вид (народ, семејство). Ако нема Бог и ако не постои апсолутен морал, тогаш не постои објективен критериум според кој може да се каже дека она што Хитлер го направил е апсолутно зло. Ако кај нас моралот е „општествена конструкција“, тогаш на друга планета, со поинаку конструиран морал, можеби она што Хитлер го направил е херојско доблесно дело и заслужува Нобелова награда.
Ако нема Бог, тогаш болеста е само една посебна состојба на организмот. Штетните бактерии, вирусите, сидата итн., не се наши непријатели, туку се само дел од синџирот на исхрана. Нема духовни категории. Сè е материја и енергија. Солзите се само солена вода, продукт на хемиски реакции предизвикани од некакви си таканаречени „емоции“.

4. Чија е вината за злото?

Ако постои семафор, зошто се случуваат сообраќајни незгоди? Дали семафорот не постои? Дали тој е само слепа вера на возачите-верници? Дали семафорот не работи? Или, пак, можеби возачите не ги почитуваат неговите сигнали?
Ако постои професор, зошто дозволи да паднам на испит? Ова е аналоген атеистички (пардон апрофесорски) аргумент во врска со постоењето на мојот Професор. Дали, затоа што паднав на испит, треба да се посомневам во постоењето на мојот професор? Дали мојот професор е лош? Или, пак, јас можеби не сум научил доволно?
Ако постои судија, зошто фудбалерите меѓусебно се влечат и туркаат? Итн. Како што видовме, постојат повеќе можни причини за една последица, било да се разботи за примерот со семафорот, професорот, судијата или со Бог. Пак ќе повторам: не е добро да избрзуваме со заклучокот дека, штом постои зло, тогаш нема Бог.

5. Нашата слободна воља

Една од главните причини зошто Бог допушта зло и страдање е човековата слободна волја. Бог не го создал човекот како робот. Бог му дал/доверил на човекот слободна волја, слобода на личен избор, му дал слобода да бира меѓу послушност и непослушност, меѓу светост и грев. Му дал слободна волја да живее во хармонија со Бог, или одвоен од Бог и своеглаво. За жал човештвото, нашите предци, бунтовно избраа независност од Бог и своеглаво живеење и владеење без упатствата на Создателот. Приказната за бунтов-ниот син во Библијата добро ја илустрира состојбата на „независниот човек“.
Но треба да имаме на ум дека слободната волја подразбира и лична одговорност. Не можеме ние да оплескаме некоја работа, а потоа да бараме одговор-ност од друг. Бог ни дал слободна волја со која ние можеме да направиме грев, но доколку го направиме, одговорноста треба да ја бараме кај нас, а не кај „лошиот Бог“.

6. Не секое зло во нашите очи е навистина зло

Еден од моите омилени библиски цитати, напишан од перото на пророк Исаија, гласи вака:

„Зашто вашите мисли не се Мои мисли и Моите патишта не се ваши патишта ̶ словото е Господово ̶ Како што небото е високо над земјата, така Моите патишта се над вашите патишта и Моите мисли над вашите мисли.”” (Исаија 55:8-9, Библијата)

Овој цитат ја скротува човековата горделивост, умислена сезнајност, сепредвидливост и неговото избрзување во давањето суд за Божјата интервенција во некоја згода или незгода. Овој цитат нè подучува дека не секогаш ќе разбереме зошто Бог постапил вака или онака, или зошто допуштил нешто да се случи на начин кој нам можеби и не ни се допаднал, но сепак нè повикува на вера и свесност дека ние сме на Земјата и гледаме од ниска, а Тој е на Небото и гледа и дејствува од висока перспектива.

Илустрација:
Во едно село постоел еден мудар човек кој живеел со своето семејство. Еден ден, единствениот коњ на семејството, избегал. Селаните од соседството им дофрлиле: „Леле какво зло ве снајде!”. На тоа мудриот човек им одговорил: “Од каде знаете дека е зло?”

Следниот ден коњот сам се вратил и со себе довел уште пет други диви коњи. Селаните промрмореле: „Море какво добро ги снајде овие побожниве!”. На тоа мудрецот одговорил: „Од каде знаете дека е добро?”

По неколку дена, синот на тоа семејство се качил на еден од дивите коњи, за да го припитоми, но коњот го отфрлил и тој паѓајќи, си ја скршил ногата. „Тоа што сметавме дека е добро, испадна лошо.” ̶ пак му префрлиле селаните. Мудриот повторно одговорил: „Од каде знаете дека е лошо?”.

За кратко време нивната земја завојувала со друга. Царот заповедал сите здрави машки деца постари од 16 години да одат во војна. Синовите на сите селани биле собрани на фронтот и многумина од нив загинале. Но, синот на мудриот не го земале на фронтот, поради скршената нога. И така се спасил. Селаните замолкнале.
Тука завршува приказната, а соодветниот библиски цитат гласи вака:

„Знаеме дека сè што се случува, Бог ќе го насочи така што да испадне на добро за оние, кои Го љубат Бога.“
(Посл. Римјаните 8:28, Библијата)

7. Заради повисоките Божји цели

Ова e продолжение на горниот библиски цитат од пророк Исаија 55:8-9. Некои луѓе денес, а и во Исусовото време, верувале дека, доколку некој е здрав, жив, благословен со деца, имот, поштеден од неволи и зла – тој мора да е добар човек, Божји човек кој речиси и нема гревови. А, доколку некој бил болен, слеп, инвалид, неплоден и сл., тој човек мора да бил некој грешник, некој неблагословен (проколнат) од Бога.

„И кога (Исус) заминуваше, виде човек слеп од раѓање. Учениците го прашаа: „Учителе, кој згрешил: тој или неговите родители, па се родил слеп?” Исус одговори: „Не згрешил ни тој, ни неговите родители, туку за да се пројават Божјите дела на него.“ (Ев. по Јован 9:1-3)

Овде гледаме една сосема нова, изненадувачка причина заради која човекот бил роден слеп, причина која најмалку ја очекувале Христовите ученици и причина, која верувам, целосно ја разбрале дури откако Исус го исцелил овој човек и потоа преку него му се објавил на светот како „Светлината“. Слепородениот му послужил на Исус со тоа што тој, со својот живот и преку своето исцеление, го објавил Христос како „Светлината“. Многумина поверувале во Исус и се спасиле од своите гревови токму поради овој човек кој се родил слеп.

8. Ако Бог денес го уништи злото, колку од нас ќе останат живи?

Луѓето често прашуваат: Зошто Бог не ги уништи сите зла и неправди. Но, што е тоа што Бог треба да го уништи, во тој случај? Злото не е некоја црна прашина по улиците што Бог треба да ја зачисти. Злото е во нас луѓето. Ние сме злото. Oпс! Тој треба да ја уништи нашата омраза, насилство, алчност, себичност, љубомора, нечесност и уште многу други нешта. Но таа не е одвоена материја од нас, туку е во нас, во нашата (грешна) природа. Библијата јасно говори дека нема безгрешен човек. Исус рекол: „Никој не е добар, освен единиот Бог“ (Ев. Лука 18:19) Рускиот писател и нобеловец Александар Солженицин рекол дека:

„Линијата што го раздвојува доброто од злото, не поминува низ држави, класи, ниту низ политички партии, туку низ човековото срце – низ сите човекови срца.“

Ако Бог денес одлучи да го уништи сето зло, колкумина од нас ќе останат живи? Некои мислат дека Бог треба да ги уништи само оние како Хитлер, Сталин, некои сериски убијци или педофили. Тоа што ќе посочиме некои, условно кажано „полоши“ луѓе од нас, воопшто не нѐ прави нас подобри. Во нашата околина можеби постојат луѓе кои, кога би имале половина од власта и моќта на Хитлер, би убиле двојно повеќе од него.

9. Љубовта е главната причина поради која Бог го одложува нокаутот на злото

Да, Бог би можел уште денес да го уништи злото т.е. нас, луѓето. Но Библијата вели дека Бог не ја сака смртта на грешниците, туку сака тие да се покајат од злото и гревовите и на тој начин да се спасат од вечната смрт. Можеби ќе звучи малку парадоксално, но според Библијата, главната причина зошто Бог не го уништува злото веднаш е токму љубовта кон човештвото. Неговата љубов, милост и долготрпеливост се тие што го задржуваат Божјиот нокаут на злото. Затоа и Божјиот Син – Исус, дојде во овој свет меѓу грешните и зли луѓе и доброволно вкуси голем дел од страдањето, со цел да нѐ спаси нас и да постави основа на која ќе може да го уништи злото, а притоа да го помилува грешникот (јас и ти) кој ќе се покае од гревовите и ќе го прифати Божјото спасение преку Исус.
Се ближи денот на Божјиот конечен суд. Тогаш ќе биде суден секој човек, според неговите дела и ќе биде казнет за неговите недела. По тој чин, целосно ќе биде задоволена Божјата правда. Според Библијата ќе бидат помилувани само оние кои се покајале и го прифатиле Христос како нивен Спасител. До тогаш, на земјата сè уште ќе има неправди, зло, страдање, бидејќи Бог сè уште го одложува својот суд, затоа што чека уште некој да се покае, да се спаси и преку Христос да стане Негово дете.
Кога некои луѓе дојдоа и го известија Исус за едно злодело на Пилат и за една трагедија што се случила во Ерусалим, Исус им одговорил:

„Мислите ли дека тие Галилејци беа повеќе грешни од сите други Галилејци, па затоа настрадаа така? Не, ви велам, но ако не се покаете, сите ќе загинете така. Или мислите дека оние осумнаесет души, врз кои падна Силоамската кула и ги уби, беа повиновни од сите луѓе кои живеат во Ерусалим? Не, ви велам. Но ако не се покаете, сите ќе загинете така.” (Ев. по Лука 13:2-5)

Тука гледаме една трагедија од човечки фактор (Пилат) и една од природен фактор (кулата што паднала). Исус им покажал на луѓето дека трагедиите не се Божја казна за луѓето кои се „погрешни“ од другите. И не се одговор на самоправедните кои велат: „Ако има Бог, ќе му плати!“ или „Ете, лош човек беше, лошо го снајде!“.
Исус им покажал дека прашањето за злото и страдањето е малку покомплексно и човекот веројатно не е подготвен, барем за сега, целосно да го разбере. Исус, всушност, ни покажува дека тоа не е вистинското прашање кое треба да си го поставуваме. Трагедиите треба да нè потсетат колку сме кревки, дека сме од прав создадени, дека не сме вечни овде на Земјава и дека, ако не се покаеме од нашите гревови, и ние ќе загинеме.

10. Страдањата на праведниот Јов

Кога на некој многу лош човек ќе му се случи некоја несреќа, страда, се разболи или умре, често пати знаеме да си речеме „ете, лош човек беше – лошо го снајде“. И речиси сме сигурни дека страдањето го снашло заради некои негови/нејзини гревови, небаре Бог ни шепнал на увце за тоа. Кога некој многу ќе ни згреши, речиси и очекуваме Бог да го казни. Обично си велиме „ако, има Бог, гледа…“ и очекуваме казната да го снајде утре, задутре или после 40 дена како на македонските приказни. А кога некој кој го сметаме за добар човек, хуманитарец на пример, ќе го снајде нешто лошо, тогаш сме полни со прашалници и вината ја фрламе на Бог и велиме: „абе како можеше баш него/неа да го снајде ова, па тој на мравка не газеше…“. Извинете, ова не е христијанство. Ова е верување во карма и е дел од источните религии (будизам, хиндуизам).

Во средината на Библијата се наоѓа книгата за праведниот страдалник Јов и во неа на долго и широко се зборува за неговите страдања. Бог уште на почетокот вели дека на целата земја немало праведен и непорочен човек како Јов. А сепак тој страда. Во краток временски период му умираат добитокот, слугите, па децата, му се урива и куќата, а и тој заболува со лути рани по целото тело. Потоа следат неколку монолози и дијалози меѓу Јов и Неговите пријатели и Бог, и во цели 48 поглавја од книгата, Јов се обидува да дознае зошто се сите тие страдања кога тој не направил никаков грев. Во тие монолози, дијалози, молитви, Јов дури и се расправа со Бог по овие прашања. Бог најпосле го понизува и смирува неговото ограничено знаење, при што се поттикнува верата во Суверениот Бог и Неговата премудрост. Оваа библиска книга не поттикнува да ги донесеме нашата болка и гнев пред Бог, и да веруваме дека Бог се грижи, знае што се случува, и сè е под Негова суверена контрола.

(За тие што разбирате англиски, еве едно одлично видео за книгата Јов, долго 11 мин.)